Komentarze do w nienazwane

Skomentuj Praktyka Dzogczen w codziennym życiu, którego autorem jest Herbina

Herbina — Tue, 08 May 2012 08:31:08 +0000

Swietny tekst, czytam go juz ktorys raz z kolei i za kazdym razem jestem pod wrazeniem. Najbardziej podoba mi sie zdanie „Nie powinniśmy być kimś kto obserwuje mysz” , bo przez jakis czas podczas medytacji bylam kims, „kto obserwuje mysz” – w zakamarkach umyslu bylo takie czatowanie na to, co sie za chwile wydarzy lub wydarzyc moze, zakloca to glebokie oddychanie i powoduje, ze tworzy sie jakis abstrakcyjny cel, w ciele nawet jak sie zrobilo relaks niektore miesnie sa nieznacznie napiete na ten wypadek kiedy cos sie zdarzy- moze wyskoczy mysz?! Dopiero jak czlowiek zda sobie sprawe, ze to oczekiwanie jest zgubne moze sie rozluznic i wejsc glebiej… Dzieki za tekst, bardzo, bardzo pomocny

Skomentuj Praktyka Dzogczen w codziennym życiu, którego autorem jest Zbyszek

Zbyszek — Mon, 07 May 2012 23:22:00 +0000

Cos mi nie pasuje w takich tekstach. osobiscie wole zycie pelne dynamiki i ruchu, ucze sie wtedy wiecej i tworze wiecej, przyspieszam

Skomentuj Ego, którego autorem jest Zbyszek

Zbyszek — Mon, 07 May 2012 05:46:30 +0000

He, ciekawe z tym nie wiem. Cwiczylem z niefizyczniakiem utrzymywanie nie wiem i patrzalem co sie dzieje, dobry trik a jaki madry!!!

Skomentuj Ego, którego autorem jest Anula

Anula — Sat, 05 May 2012 16:53:17 +0000

Tak, czy nie…
Gdy rozpoznane zostało źródło, cała reszta to zabawa. Cokolwiek sie nie dzieje. Ja, Ty, świat, czy nieświat… Specjalnie nawet nie trzeba nic utrzymywać. Pierwotna świadomość jest samoistnie obecna.

Skomentuj Ego, którego autorem jest Conchita

Conchita — Fri, 04 May 2012 13:08:12 +0000

em555: puste koncepcje , a jednak człowiek wkręca się . Wydaje mi się, że ego to nasze nierozpoznanie, nie ograniamy tego, więc na poziomie konceptualnym wymyśla się coś, by zidentyfikować się i załagodzić ten niepokój poznawczy.
Zenki nazywają to utrzymywaniem umysłu „nie-wiem”, co obecnie wydaje mi się optymalne.

Anula: o ile potrafi się utrzymać czysty pogląd cały czas można się bawić do woli. Zabawa nie ma wpływu na nic. Niestety nie jest to łatwe i ja na ten przykład nie umiem i regularnie ulegam ogłupieniu i utracie przytomności…

Skomentuj Ego, którego autorem jest em555

em555 — Thu, 03 May 2012 18:07:46 +0000

Z ego jest tak: albo ty bawisz sie swoim ego, albo ono bawi sie toba… ty czyli kto? toba czyli kim?
Czy nie?

Pozdrawiam

Skomentuj Ego, którego autorem jest Anula

Anula — Tue, 01 May 2012 16:31:38 +0000

Ego łatwo przecenić ale i łatwo nie docenić. Ot przydatne narzędzie w naszym świecie. Ulga rozpuszczenia ego z czasem może się przejeść i wtedy można zacząć sie bawić

Skomentuj Ego, którego autorem jest Zbyszek

Zbyszek — Thu, 26 Apr 2012 09:47:28 +0000

Latwo widac czym jest ego, gdy sie odetnie od ciala mnetalnego z cala jego zawartoscia. Wtedy traci sie to straszne ego, informacje kim sie jest i co robilo. Jak to sie czuje, a tak jakbysmy nie mysleli w momecie analizy co robilismy wczesniej, tracac jednoczesnie przyzwyczajenia, upodobania, czesc naszego charakteru., zyskujac za to szybkosc mysli i dysponujac silniejsza wola. Stan jak inny, Wszystkie sa dobre. Ludzie jezdza po ego, szukajac wlasnie tej odzielonej wolnosci od wlasnej przeszlosci i wlasnych upodoban, pragnac wyzwolenia duchowego. To fakt, Conchi, troche przereklamowane, potem po smierci jak sie najedza to znowu chca tego ego , pragnac zmierzyc indywidualnego trybu. ha, ha . Mnie sie ego podoba. Moge sie wsciekac, byc zawistynym, miec upodobania, w sumie jest fajne:))

Skomentuj Ego, którego autorem jest man

man — Sat, 21 Apr 2012 19:15:11 +0000

Rzeczywiście zapoznając się powierzchownie z nauczaniem, można czasem odnieść wrażenie, że droga dharmy wiedzie przez wyparcie ego. Jest to kierunek przeciwny do zamierzonego…Wypierać ego może tylko samo ego.
Co zatem robić..? Nic..;)
Zacytuję raz jeszcze Kodo Sawaki:
„Zen to przestać gonić i przestać uciekać”.

Skomentuj Demony umysłu, którego autorem jest Conchita

Conchita — Thu, 12 Apr 2012 08:54:02 +0000

Skąd ten pomysł? Mam wrażenie, że przypisujesz ego duże znaczenie, jakby rozpracowanie ego było odcięciem się od „osobowości” – wyparciem aktywnej części świadomości.
Nie jestem może tu autorytetem, ale mogę napisać jak ja to widzę. Nie ma żadnego wyparcia, po prostu zaczyna się doświadczać tego, co już i tak zawsze było, tylko nasza skrzywiona przez wiarę w ego percepcja zakrywała. Gdy to przekonanie o istnieniu ego puszcza, luzuje się lgnięcie (do atrakcyjnych obiektów) i odpychanie (niechcianych obiektów) – w to miejsce powstaje wolna przestrzeń doświadczenia. Wszystko zaczyna wydarzać się naturalnie, elementy łączą się w jedną całość i można mówić o współistnieniu (w opozycji do istnienia na poziomie ego – gdy człowiek postrzega się w oddzieleniu od innych i nieustannie musi tworzyć własną relację wobec otaczającego go zewnętrznego świata). Współistnienie to wychodzi od umysłu/ świadomości i związane jest z nieograniczonością, rosnącym poczuciem wolności (koncepcje ego to granice, które stawia nasza uwarunkowana percepcja).

Ciężko dojść do tego na poziomie konceptualnym. Musisz sam uchylić okno w swoim domku świadomości, by poczuć słońce, wiatr i zapach ziemi. Ego to projekcja (myśli, wyobrażeń, poglądów, przekonań) – nic realnego – najlepiej się pracuje z nią przy pomocy medytacji, gdy zatrzymuje się ją choć na chwilkę.