Od jakiegoś czasu nie pisałam w zasadzie nic o swoich doświadczeniach. Musiałam poukładać w sobie zderzenie dwóch światów: buddyzmu i bezforemnej świadomości duchowej z moją przeszłością czyli przygód poza ciałem w foremnym bardziej lub mniej ciele niefizycznym.

Wydaje mi się, że zaczynam ogarniać to, jakiś konflikt rozpłynął się i wraca do mnie harmonia . Czuję się jednością z tym co było i co jest.

Doświadczenia buddyjskie trafiły we mnie jak rozpędzony pociąg wciągając mnie w nowe obszary doświadczeń. Marzyłam o tym i okazało się, że oświeceni nauczyciele rzeczywiście potrafią pomóc z niezwykłą siłą i bezpośredniością. Wywołało to we mnie jednak pewną dezorientację, brak integracji z przeszłością. Dopiero niedawno wszystko połączyło się i zaskoczyło. Jestem sobą, mówię swoim głosem. Musiałam w tym celu zakwestionować wszystko, czego dowiedziałam się, doświadczyłam, poznałam, by oczyścić programy/ schematy…

Zobaczymy, jak to dalej się potoczy.

W międzyczasie trochę opiszę, jak zwykle od końca .

Kilka nocy temu ssąc w łóżku tabletkę na gardło wyleciałam sobie znienacka z ciała. Przelatywałam przez różne miejsca bez zatrzymywania się. Pomodliłam się na sposób katolicki, co mnie pociągnęło dalej w szybkim pędzie energii. Potem spotkałam się z przewodnikiem, który mi pomógł poukładać sobie sprawy w głowie. Wróciłam do ciała i dalej, jak gdyby nigdy nic, ssałam tabletkę .

Później miałam ciekawą serię doświadczeń. Przed snem trochę oczyszczałam dom i po zaśnięciu dalej chodziłam po domu rozglądając się, czy jeszcze ktoś został do przeprowadzenia. Było czysto oprócz jednej mało przytomnej kobiety. Spróbowałam ją „obudzić” i wskazać drogą do F27. Przeszła. Nie wiedziałam, co dalej i też mnie ściągnęło do F27. Trafiłam na zajęcia z matematyki . Nie mam normalnie do tego głowy, ale wiedza trafiała bezpośrednio do mojego umysłu, więc wszystko wiedziałam, zanim pytanie zostało zadane. Po lekcji podeszła do mnie inna osoba – starsza pani i powiedziała, że wszystko zrobiłam bezbłędnie. Spytałam jej, gdzie jestem. Zdziwiła się, że nie wiem i odpowiedziała, że w niebie. Przetłumaczyłam to sobie w myślach na F27 . Potem postanowiłam przenieść się do miejsca, gdzie mogę komuś pomóc.
Trafiłam na coś w rodzaju tarasu w mieście drapaczy chmur. Stały tam zdezorientowane osoby, grupka. Znów poprosiłam, by pokierowało mnie do osoby, której mam pomóc. Ruch energii zaprowadził mnie do grupki z lekkim wskazaniem na jednego z nich. Poprosiłam, by wzięli się za ręce i spróbujemy razem coś w rodzaju medytacji z modlitwą z tradycji buddyjskiej. Zaczęliśmy pierwsze słowa modlitwy i na niebie zobaczyłam ruch: nadlatywały dwa statki kosmiczne. W zasadzie to był najpierw jeden, ale podzielił się na moich oczach na dwie części. W miarę kolejnych słów modlitwy widziałam, że jedna część nadaje coś w przestrzeń. Bardzo szybko nadleciała cała eskadra statków UFO i zaczęła latać nad naszym budynkiem i dookoła jakby przyciągana naszą próbą modlitwy. Powiedziałam im, że prawdziwą wolność mogą znaleźć tylko w sobie. Tymczasem ze statków zaczęli wypakowywać się kosmici – patrzyłam, co zrobią, bo w sumie nie wiedziałam czy są przyjaźnie czy wrogo nastawieni. Byli dobrze zbudowani, twarze ukryte pod wielkimi okularami i nakryciami głowy i działali jak wojsko. Zaczęli strzelać do mojej grupki. Ewakuowałam się stamtąd chcąc się wybudzić. Zamiast obudzić się jednak znalazłam się znów w mieście drapaczy chmur w innym pokoju z moją rodziną. Kosmici mieli mój ident, więc zaraz zaczęli nadlatywać. Kazałam wszystkim uciekać i sama skoncentrowałam się na ciele fizycznym. Tym razem rzeczywiście się w nim obudziłam.
Qrka, prawdziwi czy nie, nie chciałabym, by mnie dorwali i coś robili ze mną…